หลักการลงมือปฏิบัติสมาธิ
VIEW: 8004

หลักการลงมือปฏิบัติสมาธิ


 

      เมื่อมีโรคภัยไข้เจ็บ การรักษาทางกายนั้นสำคัญ แต่การรักษาทางใจยิ่งสำคัญกว่า เพราะเมื่อจิตใจว้าวุ่น หาความสงบไม่ได้ จะส่งผลถึงร่างกายทันที การปฏิบัติสมาธินั้นช่วยให้ผู้ฝึกปฏิบัติอยู่ด้วยความมีสติ ขจัดความว้าวุ่นความกังวล ส่งผลดีในการดูแลสุขภาพกายต่อไป

หลักการลงมือปฏิบัติดังนี้
1. นั่งในท่าสบาย แล้วหลับตา
2. ตั้งเจตนาที่จะฝึกอบรมจิตใจของตนเองที่จะละความชั่วต่างๆ (นิวรณ์ธรรม) และสร้างความดีให้เกิดขึ้น คือ “สติ-สัมปชัญญะ”
3. ใช้ความพากเพียร พยายามที่จะระลึกรู้ หรือกำหนดรู้อารมณ์ของกรรมฐาน คือ “ลมหายใจ” โดยอาศัยเทคนิค 4 ประการ คือ

  •  การกำหนดลมหายใจต้องให้เป็นไปตามธรรมชาติ
  •  เอาจิตจดจ่อไว้ที่จุดของลมกระทบแห่งเดียว
  •  ต้องเอาใจใส่ในการระลึกรู้ลมหายใจให้ต่อเนื่อง
  •  กำหนดรู้ลมหายใจ โดยการสังเกตหรือระลึกรู้ความรู้สึก ที่เกิดจาก “ลมหายใจ” กระทบกับ “ผนังจมูก” ที่จุดของลมกระทบ

4. เมื่อจิตจดจ่ออยู่กับลมหายใจได้แล้ว ให้รักษาไว้ให้มั่นคง ไม่ว่าลมหายใจจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร จะต้องระลึกรู้ให้เท่าทันเป็น “ปัจจุบันธรรม”
5. เมื่อลมหายใจละเอียดมากจนเกือบจะรับรู้ด้วยประสาทสัมผัสไม่ได้ ต้องพยายามประคับประคองการระลึกรู้ลมหายใจให้ละเอียดมากยิ่งขึ้น จนจิตจำลมหายใจได้เป็นนิมิตเกิดขึ้นและพึงระลึกว่านิมิตที่เห็นนั้นก็คือ ลมหายใจ
6. ถ้าจะให้ก้าวหน้าไปมากกว่านี้ ต้องเจริญภาวนาให้นิมิตพัฒนาต่อไป จนถึงขั้นฌานจิต ซึ่งเป็นเรื่องที่ผู้ต้องการปฏิบัติให้ถึงขั้นนี้ต้องศึกษาและฝึกฝนอีกมาก

การออกจากสมาธิ
1. ถ้าจิตของเราสงบมาก การออกจากสมาธิต้องค่อย ๆ เปลี่ยนอารมณ์จากละเอียดมาหาอารมณ์หยาบ เช่น หายใจเข้า-ออกยาวๆ จะเป็นอารมณ์ที่หยาบลงมา
2. เมื่อรู้สึกว่าจิตของเราอยู่ในระดับปกติแล้ว จึงค่อยๆ ลืมตา
หมายเหตุ : เหตุที่ต้องค่อยๆ ลดความสงบของจิตลงมาก่อนแล้วเปลี่ยนอารมณ์จากละเอียดเป็นหยาบ เพราะในผู้ที่ไม่ชำนาญในการออกจากสมาธิ การลืมตาออกจากสมาธิในทันที อาจทำให้ใจสั่น หรือเวียนศีรษะได้

  
รับข้อมูลเพิ่มเติมได้ฟรี คลิกที่นี่ หรือโทร 02-6640078



ลิงค์ที่น่าสนใจ