ภาษาธรรม...ที่ควรรู้จัก
VIEW: 6113

 ภาษาธรรม...ที่ควรรู้จัก


 
 
   เบญจขันธ์ หรือ ขันธ์ ห้า คือ กองหรือหมวดทั้ง ๕ แห่งรูปธรรมและนามประธรรม ที่ประกอบเข้าเป็นชีวิต รูปธรรมจับต้องได้ ได้แก่ รูป ส่วนที่เป็นนามธรรม คือสภาพจิตใจที่จับต้องไม่ได้ มีสี่อย่างคือ เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ
 
   รูป คือ ร่างกาย และอวัยวะทั้งหลาย
 
   เวทนา คือ ความรู้สึกทางด้าน สุข หรือ ทุกข์ มี ๓ อย่าง คือ สุข(สุขเวทนา) ทุกข์(ทุกขเวทนา) ไม่สุข ไม่ทุกข์ คือ เฉยๆ (อทุกขมสุขเวทนา)
 
   สัญญา คือ ความจำได้หมายรู้ จำได้คือจำได้ หมายรู้ คือ รู้ว่านี้คืออะไร เป็นคน กลิ่นทุเรียน เสียงระฆัง เป็นต้น
 
   สังขาร คือ การปรุงแต่ง ง่ายๆ คือ อาจจะหมายถึงสภาพที่ปรุงแต่งใจให้ดีหรือชั่ว ปรุงแต่งคิดเรื่อยเปื่อยไป
 
   วิญญาณ คือ การรับรู้ เมื่ออวัยวะของร่างกายเรา รู้ถึงสิ่งที่ถูกรู้ เช่น ตา เห็นภาพ และรู้ว่ามีภาพ ตาคืออวัยวะภายใน (อายตนะภายใน) เห็นภาพหรือแสงซึ่งเป็นภายนอก (อายตนะภายนอก) เมื่ออาตนะภายในและภายนอกกระทบกันเรียกว่า ผัสสะ และเมื่อสมองหรือจิตใจรับรู้ ผัสสะนั้นด้วย จึงจะเรียกว่าเป็น วิญญาณ เช่นเมื่อตากระทบภาพเรียกว่า มีการเกิดผัสสะทางตา แต่เมื่อรู้ว่า มีการเห็นทางตา การรู้อย่างนี้ เรียกว่า เกิดวิญญาณทางตา หรือ จักขุวิญญาณ
 
     การคิดเสมอว่า ขันต์ห้าเป็นของไม่เที่ยง มีเกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไปเป็นธรรมดา ไม่สามารถเป็นตัวเราของเราอย่างแท้จริง เพราะไม่เป็นได้ดั่งใจใจเรา เป็นธรรมโดยย่อแห่งการบรรลุธรรม
 
     ให้มีความรู้อีกว่า ความทุกข์ใจ เกิดจากการปรุงแต่ง ถ้ามีสติ ตัดการปรุงแต่งได้ เมื่อรู้ก็สักแต่รู้ว่า เมื่อเห็นก็สักแต่ว่าเห็น เช่น ได้ยินเสียงด่า ให้สักแต่ว่าเป็นเสียง ไม่มี บุคคล ตัวตน เรา เขา ปรุงแต่งในการเกิดผัสสะนั้นๆ ไม่ปรุงแต่งจนเกิดเป็นความพอใจหรือไม่พอใจ ถ้ามีศีล เจริญสติ มีชีวิตอยู่ด้วยความไม่ยึดมั่นถือมั่น ในตัวตน ในทุกผัสสะ หรือเห็นความไม่เที่ยงในเวทนา หรือในขันต์ ห้า ในทุกผัสสะ เป็นธรรมโดยย่อแห่งการบรรลุธรรม


รับข้อมูลเพิ่มเติมได้ฟรี คลิกที่นี่ หรือโทร 02-6640078 


ลิงค์ที่น่าสนใจ