ข้อห้ามในเวลาจิตฟุ้ง
VIEW: 10039

 ข้อห้ามในเวลาจิตฟุ้ง



 
 
          ในคำสอนนี้  จะเน้นที่ประคองจิตไว้ในสติ  หรือ  ตัวผู้รู้  และอาจจะกำหนดรู้ไว้ที่ลมหายใจ  และเมื่อจิตฟุ้งหรือหาลมไม่เจอหรือเมื่ออึดอัด  เมื่อจิตสงบจะบริกรรมต่อหรือจับความรู้สึกที่ลมหายใจหรือที่ตัวผู้รู้ก็ได้  เมื่อฝึกสติเช่นนี้จะนำมาซึ่งความสงบหรือสมาธิ  ความสงบจะนำมาซึ่งปัญญา  ในการเจริญสติเราจะไม่คิดสิ่งใดเพียงกำหนดรู้เท่านั้น  แต่เราจะคิดที่เป็นกุศลที่สุด
 
ข้อห้ามในเวลาจิตฟุ้งเต็มที่    
     1)  ให้ลองนึกคำว่า  “พุทโธ”  หรือคำอะไรก็ได้  ที่ไม่เป็นเหตุเย้ายวน  หรือเป็นเหตุขัดเคืองใจ  นึกไปเรื่อยๆ  แล้วสังเกตดูว่าคำที่นึกนั้นชัดเจนที่สุดตรงไหน  ที่ตรงนั้นแหละคือฐานแห่งจิต  
     2)  ในการนึก  พุทโธ  การเพ่งเล็งสอดส่อง  ถึงความชัดเจนและความไม่ขาดสายของพุทโธ  จะต้องเป็นไปด้วยความไม่ลดละและเมื่อจิตค่อยๆหยั่งลงสู่ความสงบทีละน้อยๆอาการที่จิตแล่นไปสู่อารมณ์ภายนอกก็ค่อยๆลดความรุนแรงลง  ถึงไปก็ไปประเดี๋ยวประด๋าว  ก็รู้สึกตัวได้เร็วถึงตอนนี้คำบริกรรมพุทโธ  ก็จะขาดไปเองเพราะคำบริกรรมนั้นเป็นอารมณ์หยาบ  
     3)  เมื่อจิตล่วงพ้นอารมณ์หยาบ  และคำบริกรรมขาดไปแล้ว  ไม่ต้องย้อนถอยบริกรรมอีกเพียงรักษาจิตไว้ในฐานที่กำหนดเดิไปเรื่อยๆและสังเกตดูความรู้สึกและ  “พฤติแห่งจิต”  ที่ฐานนั้นๆ  บริกรรมเพื่อรวมจิตให้เป็นหนึ่ง  สังเกตดูว่า  ใครเป็นผู้บริกรรมพุทโธ”
 
          “ เมื่ออารมณ์สงบแล้ว  ให้สติจดจ่ออยู่ที่ฐานเดิมเช่นนั้นเมื่อมีอารมณ์อะไรเกิดขึ้น  ก็ให้ละอารมณ์นั้นทิ้งไปมาดูที่จิตต่อไปอีกไม่ต้องกังวลใจ  พยายามประคับประคองรักษาให้จิตอยู่ในฐานที่ตั้งเสมอๆ  สติคอยกำหนดควบคุมอยู่เงียบๆ  ( รู้อยู่ )  ไม่ต้องวิจารณ์กิริยาจิตใดๆ  ที่เกิดขึ้น  เพียงกำหนดรู้แล้วละไปเท่านั้น  เป็นไปเช่นนี้เรื่อยๆ”  
( คำสอนของ  หลวงปู่  ดุลย์  อตุโล )



รับข้อมูลเพิ่มเติมได้ฟรี คลิกที่นี่ หรือโทร 02-6640078 


ลิงค์ที่น่าสนใจ